Dnia 23 listopada w godzinach południowych uczniowie Marzena Wnękowicz, Patryk Dara i Jakub Kwit pod opieką nauczycielki j. angielskiego Pani Agnieszki Pietrzak oraz Pani Anny Młynarczyk udali się do Czech na pierwsze spotkanie państw zaprzyjaźnionych w ramach programu Comenius. Wszyscy uczniowie podobnie zresztą jak i opiekunowie byli trochę zdenerwowani i podekscytowani, gdyż za parę godzin mieliśmy dotrzeć do celu naszej podróży, którym było miasteczko Dvur Kralove nad Labem i zapoznać się z rodzinami, u których mieliśmy przebywać. Podróż z Łukowicy do czeskiego miasta trwała ok. osiem godzin, ponieważ kierowca busa bardzo ostrożnie prowadził pojazd, gdyż opady śniegu i śliska nawierzchnia uniemożliwiła szybszą jazdę. Wszyscy uczestnicy bardzo dobrze znieśli jazdę busem. Ok. godziny dwudziestej byliśmy na miejscu. Przywitały nas dwie czeskie rodziny, w których domach mieliśmy przebywać. Po chwili okazało się że ja z Patrykiem będę mieszkał w domu Państwa Lansky, zaś Marzena uda się do domu Pani Serbouskovej.

Drugie spotkanie pod patronatem programu „Comenius” odbyło się w naszym gimnazjum w Łukowicy w dniach 9-13 lutego 2009 r. Cieszę się, że mogłem brać w nim udział i miałem okazję gościć dwóch kolegów z Turcji i Czech. Poza mną szansę na takie przeżycie dostali: Marta Dyrek, Martyna Kaletka, Paulina Mierzwa, Małgorzata Król, Marzena Wnękowicz, Mariola Tomecka, Maria Tokarz, Alicja Stępka, Klaudia Król, Jeremiasz Czaja i Jakub Kwit. Każdy z nich gościł ucznia z Portugalii, Wielkiej Brytanii, Czech lub Turcji. Moja przygoda rozpoczęła się 8 lutego o godzinie 20:00 na dworcu PKP w Nowym Sączu, gdzie czekałem na grupę turystów z Czech i poznanie nowego kolegi. Po przyjeździe i przedstawieniu się udaliśmy się do domu. Podczas drogi rozmowa, która szła nam średnio, dowiedziałem się najważniejszych informacji o moim nowym gościu. Po przyjeździe do domu oprowadziłem go a z rozmową było coraz łatwiej, lecz Czech szybko zmęczony położył się spać. O godzinie 3:00 przybył do mnie drugi przyjaciel, z kraju bardzo odległego i dla mnie egzotycznego czyli Turcji. Niestety nie mieliśmy dużo czasu na poznanie się, ponieważ był bardzo zmęczony. Następnego dnia tj. 9 lutego, ja i moi nowi koledzy pojawiliśmy się w szkole. Dużym przeżyciem dla cudzoziemców było poznanie moich kolegów i koleżanek z klasy, a także same lekcję. W poniedziałek odwiedziliśmy GOK i obejrzeliśmy pokaz slajdów. Dzień pierwszy minął bardzo szybko i miło. We wtorek udaliśmy się na wycieczkę do Krakowa. Miasto to pokazaliśmy kolegom z jak najlepszej strony i myśle że bardzo się im spodobało. Około godziny 19:00 wróciliśmy do domu, więc znów nie mieliśmy czasu na nudę. Środę zapamiętam jako zwiedzanie kopalnie soli w Wieliczce. Było to duże przeżycie dla nas wszystkich i cieszę sie że posiadamy miejsca, którymi możemy sie pochwalić. Po powrocie z wycieczki odbyły się zajęcia sportowe na hali w gimnazjum, które nas świetnie zintegrowały i zachęciły do uprawiania sportu. Czwartek, mimo że bez wycieczek zaplanowany został świetnie. Mimo że był to nas ostatni dzień zapomnieliśmy o smutku pożegnań i zajęliśmy się zajęciami w szkole. Warsztaty „Uczymy się języków obcych” i „ Ile wiemy o naszych krajach” przyspożyły nam wiele radości i spowodowały, że poczułem się jak w prawdziwej klasie. Po tych zajeciach zrobiliśmy sobie pamiatkowe zdjęcia i oglądaliśmy występ szkolnego zespołu folkowego. Ostatnie popołudnie z moimi kolegami spędziłem na zajęciach sportowych. Piątek był ostatnim dniem goszczenia kolegów z za granicy. Czech pożegnał mnie o godzinie 6:00 przed szkołą a Turek o 11:00. Niestety przygoda ta trwała bardzo krótko i mimo mimo więzi musieliśmy się rozstać. Ten niesamowity tydzień był dla mnie wspaniały i niezapomniany, chciałbym jeszcze kiedyś spotkać moich przyjaciół.

 

Radek Urban III c